1リットルの涙
เมื่อวานโหลด 1ลิตโตะตอน 8 (ซับอิงค์) เสร็จ ก็เลยเอามานั่งดู ดูตอน 7 ก่อน อืมอ่านซับไม่ค่อยทัน เร็วโคด แต่พอตอน 8 อ่ะรู้เรื่อง เลยกะว่าจะโหลดตอน 9 แบบซับด้วย แบบว่าตอน 8 เศร้ามากๆ เลยอ่ะ เป็นตอนเดียวที่เราเข้าใจทั้งหมด แล้วก็เลยทำให้เราเศร้าได้ด้วย ร้องไห้เลยอ่ะ แบบสงสารนางเอกมากๆ ตอนที่นางเอกขึ้นห้องจะไปเอาของแล้วเพื่อนมันกำลังพูดถึงนางเอกอยู่อ่ะ โคดสงสารนางเอกเลยแม่ง เกลียดซากิ ทำไมไม่จริงใจเลยวะ มีแค่มาริกับฮารุโตะเท่านั้นแหละที่ดีกับนางเอกจริงๆ แล้วที่นางเอกเดินออกมาแล้วเรียวก็วิ่งตามมาให้ขี่หลัง แล้วก็เข็นรถเข็นไปให้อ่ะ มันพูดกันว่า
อายะ - พูดอะไรบ้างสิ! พูดถึงเพนกวิน หรือว่าปลา หรือว่าสุนัขก็ได้ แต่ว่าสัตว์พวกนั้นมันไม่สามารถเล่าเรื่องพวกนั้นได้หรอกนะ หรือว่าจะโกหกอะไรก็ได้ พูดมาสิ ไม่งั้นฉันจะโกรธนะ
ฮารุโตะ - ฉันไม่สามารถทำอะไรได้ทั้งนั้น ทั้งที่คนพวกนั้นพูดถึงเธออย่างไม่ละอายใจ ฉันก็เหมือนกับพวกนั้นนั่นแหละ ที่รู้เกี่ยวกับโรคของเธอ ที่ผ่านมาฉันทำได้แค่เฝ้ามองเธอจากด้านข้างเท่านั้น แต่สุดท้ายแล้ว ฉันก็ไม่สามารถทำอะไรได้เลย ทำได้แค่เพียงพูดว่าฉันคิดอะไรเท่านั้น เหมือนกับคนบ้า! ก็เหมือนที่พ่อฉันบอกนั้นแหละ ฉันมันเป็นแค่เด็ก..
อายะ - มันไม่ได้เป็นอย่างนั้นทั้งหมดหรอก เธอให้กำลังใจฉันเสมอ เธอรับฟังฉันเมื่อฉันพูดในสิ่งที่ไม่สามารถพูดกับใครได้ บนถนนที่เราก้าวเดินไปข้างหน้า เธอก็ทำให้ฉันมีความสุข เธออยู่เคียงข้างฉัน ในยามที่ฉันรู้สึกไร้ค่า เธออยู่เป็นเพื่อนฉันเสมอ ... ขอบคุณนะ อาโซคุง
แล้วอายะก็เข็นรถเข็นของตัวเองไปข้างหน้า... หิมะเริ่มตก ฮารุโตะเดินมาจะเข็นรถเข็นให้ แต่พอเอามือจับ อายะก็พูดว่า "บ๊ายบาย" ฮารุโตะก็เลยลงไปนั่งที่พื้นแล้วก็ร้องไห้... กูก็ร้องไห้ เศร้ามากๆ ฉากนี้ ที่นางเอกพูดว่าลาก่อนก็เพราะว่ามันจะย้ายไปอยู่โรงเรียนสำหรับคนที่เป็นโรคเดียวกับมันอ่ะ สงสารทั้งเรียวทั้งนางเอก เศร้ามากๆๆ Ｔ＾Ｔ
เมื่อวานมีโชเนน ใครโปรดิวซ์วะ ชิเงะ?? ใครซักคนในนิวส์ ที่แน่ๆ ไม่ใช่อีคุ จำไม่ได้ โนบูตะก็ยังไม่ได้โหลด เกลียดอาทิตย์ที่มีโชเนนจริงๆ โหลดไม่ทันทุกอย่างเลย ได้พ้อยท์เกินพันแล้ว เหอะๆ ยังไม่ได้ไปเอาไอ้นั่นเลยอ่ะ เรียกว่าไรไม่รู้ คลับบ็อกซ์แบบใหม่สวยดีเนอะ วันนี้ก็โหลดยากอีกละ เบื่อแม่ง... ไปดีกว่า อยู่บ้านคนเดียว อย่างอะโลนอ่ะ เดี๋ยวโหลดได้เมื่อไหร่จะลงไปดูโดมิโน่
อายะ - พูดอะไรบ้างสิ! พูดถึงเพนกวิน หรือว่าปลา หรือว่าสุนัขก็ได้ แต่ว่าสัตว์พวกนั้นมันไม่สามารถเล่าเรื่องพวกนั้นได้หรอกนะ หรือว่าจะโกหกอะไรก็ได้ พูดมาสิ ไม่งั้นฉันจะโกรธนะ
ฮารุโตะ - ฉันไม่สามารถทำอะไรได้ทั้งนั้น ทั้งที่คนพวกนั้นพูดถึงเธออย่างไม่ละอายใจ ฉันก็เหมือนกับพวกนั้นนั่นแหละ ที่รู้เกี่ยวกับโรคของเธอ ที่ผ่านมาฉันทำได้แค่เฝ้ามองเธอจากด้านข้างเท่านั้น แต่สุดท้ายแล้ว ฉันก็ไม่สามารถทำอะไรได้เลย ทำได้แค่เพียงพูดว่าฉันคิดอะไรเท่านั้น เหมือนกับคนบ้า! ก็เหมือนที่พ่อฉันบอกนั้นแหละ ฉันมันเป็นแค่เด็ก..
อายะ - มันไม่ได้เป็นอย่างนั้นทั้งหมดหรอก เธอให้กำลังใจฉันเสมอ เธอรับฟังฉันเมื่อฉันพูดในสิ่งที่ไม่สามารถพูดกับใครได้ บนถนนที่เราก้าวเดินไปข้างหน้า เธอก็ทำให้ฉันมีความสุข เธออยู่เคียงข้างฉัน ในยามที่ฉันรู้สึกไร้ค่า เธออยู่เป็นเพื่อนฉันเสมอ ... ขอบคุณนะ อาโซคุง
แล้วอายะก็เข็นรถเข็นของตัวเองไปข้างหน้า... หิมะเริ่มตก ฮารุโตะเดินมาจะเข็นรถเข็นให้ แต่พอเอามือจับ อายะก็พูดว่า "บ๊ายบาย" ฮารุโตะก็เลยลงไปนั่งที่พื้นแล้วก็ร้องไห้... กูก็ร้องไห้ เศร้ามากๆ ฉากนี้ ที่นางเอกพูดว่าลาก่อนก็เพราะว่ามันจะย้ายไปอยู่โรงเรียนสำหรับคนที่เป็นโรคเดียวกับมันอ่ะ สงสารทั้งเรียวทั้งนางเอก เศร้ามากๆๆ Ｔ＾Ｔ
เมื่อวานมีโชเนน ใครโปรดิวซ์วะ ชิเงะ?? ใครซักคนในนิวส์ ที่แน่ๆ ไม่ใช่อีคุ จำไม่ได้ โนบูตะก็ยังไม่ได้โหลด เกลียดอาทิตย์ที่มีโชเนนจริงๆ โหลดไม่ทันทุกอย่างเลย ได้พ้อยท์เกินพันแล้ว เหอะๆ ยังไม่ได้ไปเอาไอ้นั่นเลยอ่ะ เรียกว่าไรไม่รู้ คลับบ็อกซ์แบบใหม่สวยดีเนอะ วันนี้ก็โหลดยากอีกละ เบื่อแม่ง... ไปดีกว่า อยู่บ้านคนเดียว อย่างอะโลนอ่ะ เดี๋ยวโหลดได้เมื่อไหร่จะลงไปดูโดมิโน่