Thursday, September 22, 2005

วันเกิดเปิ้ล

เมื่อวานกูเป็นอะไร เบลอๆ เอ๋อๆ ตั้งแต่เช้า..

ขึ้นปอพ.12 ไปสยาม กูก็นะไม่เคยไปจากบ้านคนเดียวอ่ะ เคยแต่ไปจากพาต้าคนเดียว เมื่อก่อนไปเรียนแถวเซ็นปิ่นไง วันนี้พอขึ้น แทบไม่ได้มองข้างทาง คนลงเยอะกูก็คิดว่าถึงแล้ว เลยลงด้วย พอลงมายืนเอ๋อ ที่นี่ที่ไหน มองไปเห็นสถานีรถไฟฟ้าศาลาแดง คือกูทำอะไรลงไป แล้วนัดไอ้ปาล์มไว้ 11 โมง แต่ตอนนั้นเลทมากแล้วอ่ะ เลยเรียกแท็กซี่ไปสยาม แท็กซี่พาไปวนซะไกล แถมขอโทษโดนตำรวจเรียกอีก สรุปเลทไปเกือบชม.ได้ ทีนี้ก็เลยไปลอฟท์กัน แล้วก็ขึ้นรถเมล์ไปสำเพ็งต่อ ซื้อไปหลายอย่าง แต่ราคาไม่แพง หึหึ

แล้วก็ไปบ้านเปิ้ล คือกูกะปาล์มนั่งรถเข้าไปก่อน แบบว่าเตี๊ยมกับไนซ์ไว้ว่าให้มันเรียกเปิ้ลออกมา แล้วกูกะปาล์มจะเอาของขวัญเข้าไปซ่อน ทีนี้พอไปถึงครบ ก็เลยไปแอบในห้องครัว มันติดฟิล์มใช่ป่ะหล่ะ มันก็เลยมองมาไม่เห็น มีตอนนึงมันชี้มา บอกว่าอยู่นี่ไงมึงไม่เห็นเหรอ แล้วคือกูกะปาล์มยืนอยู่ แบบนึกว่ามันเห็น แต่มันไม่เห็น โคดฮาเลย กลั้นหัวเราะกันแบบสุดยอดอ่ะ แล้วซักพักก็เลยเปิดเผยตัว 555+

ตอนแรกนั่งดูโปงลางสะออน เขียนไงฟะ? ไอ้เปิ้ลมันเปิดอ่ะ ไม่เห็นขำเลย ดูแล้วง่วงโคดๆ เลยขึ้นไปนอนกันสี่คน นอนกันเตียงละสองคน แต่ไม่มีใครหลับซักคน แบบว่ากูร้อนอ่ะ นอนร้อนๆ ไม่ได้ มันไม่ใช่บ้านกูอะ ไม่มีหมอนข้างนอนไม่ได้อ่ะ ยกเว้นถ้าจำเป็นต้องนอนอย่างเข้าค่ายเงี้ยนอนได้อ่ะ

กว่าจะได้เริ่มรับทานปาไปเกือบๆ ห้าโมง ใช่ป่ะ ก็ไปนั่งกินกันตรงระเบียง ซักพักฝนจะตกเลยย้ายกลับเข้ามาในบ้าน กูล่อสปายไปทุกสีเลย สีขาว สีฟ้า สีแดง สีดำ คลาสสิค แบบว่า เออกินอย่างละนิดหน่อยเองนะ แต่ว่าสีฟ้าเยอะสุด แบบว่ากูไม่เมานะ ยังไงก็ไม่เมาหว่ะ แต่ว่ากูปวดหัวนิดๆ อ่ะ ตอนนั่งรถอ่ะ

แบบว่าออกจากบ้านเปิ้ลหกโมงกว่าๆ ขึ้นมอไซค์ไปกะปาล์ม ให้มันจ่ายตังค์ด้วย อุบาดโคดดดดด แบบว่าขึ้นรถไป นั่งตรงที่มีสกรีน แล้วจากบ้านเปิ้ลไปบ้านกูก็ไม่ใกล้เลยนะ แม่ง มืดก็มืด ยิ่งมีอีสกรีนรถเมล์นี่โคดมืด มองไม่เห็นห่าอะไรเลย แต่กูก็ยังนั่งอ่านหนังสือได้อ่ะ คิดดูดิ ไม่กลัวเลยเลยนะนั่น แต่ว่าตอนกระเป๋ารถเมล์บอกว่า ........ นั่นแหละ กูตกใจ เฮ้ยป้ายหน้าบ้านกูแล้ว ถ้ากระเป๋าไม่พูด แม่งเลยแหงมๆ แม่งนังไปปวดหัวไป กลับมาบ้านอยากนอนชิบๆ แต่ไม่มีใครอยู่บ้านเลย กูต้องลงไปอยู่กับหมา อุตส่าห์เปิดแอร์อย่างดิบดี ต้องลงไปอยู่ร้อนๆข้างล่าง นั่งดูโชเนน หึหึ กว่าแม่กะพี่จะกลับ สี่ทุ่มกว่า กว่าจะได้นอนห้าทุ่มกว่า ปวดหัวจะตายห่า หลับเร็วมากๆ อ่ะ

หนังสือเรื่องแล้วนรกก็ส่งให้แกมาเจอกับชั้นสนุกมากๆ เลยอ่ะ อ่านแล้วฮาโคดๆ อ่านจบไปสองรอบแล้ว หนุกมากๆ เมื่อไหร่ไอ้ปาล์มจะส่งเว็บรูปมาให้กูวะ แม่ง กูรอนานแล้วนะ ไอ้เพื่อนบ้า.........

ไปอ่านฟิคแล้ว จบ..!!
olor: #000000; } a:visited { text-decoration: none; color: #000000; cursor: crosshair; } a:hover { text-decoration: none; color: #000000; cursor: crosshair; } a:active { text-decoration: none; color: #000000; cursor: crosshair; } -->

Thursday, September 22, 2005

วันเกิดเปิ้ล

เมื่อวานกูเป็นอะไร เบลอๆ เอ๋อๆ ตั้งแต่เช้า..

ขึ้นปอพ.12 ไปสยาม กูก็นะไม่เคยไปจากบ้านคนเดียวอ่ะ เคยแต่ไปจากพาต้าคนเดียว เมื่อก่อนไปเรียนแถวเซ็นปิ่นไง วันนี้พอขึ้น แทบไม่ได้มองข้างทาง คนลงเยอะกูก็คิดว่าถึงแล้ว เลยลงด้วย พอลงมายืนเอ๋อ ที่นี่ที่ไหน มองไปเห็นสถานีรถไฟฟ้าศาลาแดง คือกูทำอะไรลงไป แล้วนัดไอ้ปาล์มไว้ 11 โมง แต่ตอนนั้นเลทมากแล้วอ่ะ เลยเรียกแท็กซี่ไปสยาม แท็กซี่พาไปวนซะไกล แถมขอโทษโดนตำรวจเรียกอีก สรุปเลทไปเกือบชม.ได้ ทีนี้ก็เลยไปลอฟท์กัน แล้วก็ขึ้นรถเมล์ไปสำเพ็งต่อ ซื้อไปหลายอย่าง แต่ราคาไม่แพง หึหึ

แล้วก็ไปบ้านเปิ้ล คือกูกะปาล์มนั่งรถเข้าไปก่อน แบบว่าเตี๊ยมกับไนซ์ไว้ว่าให้มันเรียกเปิ้ลออกมา แล้วกูกะปาล์มจะเอาของขวัญเข้าไปซ่อน ทีนี้พอไปถึงครบ ก็เลยไปแอบในห้องครัว มันติดฟิล์มใช่ป่ะหล่ะ มันก็เลยมองมาไม่เห็น มีตอนนึงมันชี้มา บอกว่าอยู่นี่ไงมึงไม่เห็นเหรอ แล้วคือกูกะปาล์มยืนอยู่ แบบนึกว่ามันเห็น แต่มันไม่เห็น โคดฮาเลย กลั้นหัวเราะกันแบบสุดยอดอ่ะ แล้วซักพักก็เลยเปิดเผยตัว 555+

ตอนแรกนั่งดูโปงลางสะออน เขียนไงฟะ? ไอ้เปิ้ลมันเปิดอ่ะ ไม่เห็นขำเลย ดูแล้วง่วงโคดๆ เลยขึ้นไปนอนกันสี่คน นอนกันเตียงละสองคน แต่ไม่มีใครหลับซักคน แบบว่ากูร้อนอ่ะ นอนร้อนๆ ไม่ได้ มันไม่ใช่บ้านกูอะ ไม่มีหมอนข้างนอนไม่ได้อ่ะ ยกเว้นถ้าจำเป็นต้องนอนอย่างเข้าค่ายเงี้ยนอนได้อ่ะ

กว่าจะได้เริ่มรับทานปาไปเกือบๆ ห้าโมง ใช่ป่ะ ก็ไปนั่งกินกันตรงระเบียง ซักพักฝนจะตกเลยย้ายกลับเข้ามาในบ้าน กูล่อสปายไปทุกสีเลย สีขาว สีฟ้า สีแดง สีดำ คลาสสิค แบบว่า เออกินอย่างละนิดหน่อยเองนะ แต่ว่าสีฟ้าเยอะสุด แบบว่ากูไม่เมานะ ยังไงก็ไม่เมาหว่ะ แต่ว่ากูปวดหัวนิดๆ อ่ะ ตอนนั่งรถอ่ะ

แบบว่าออกจากบ้านเปิ้ลหกโมงกว่าๆ ขึ้นมอไซค์ไปกะปาล์ม ให้มันจ่ายตังค์ด้วย อุบาดโคดดดดด แบบว่าขึ้นรถไป นั่งตรงที่มีสกรีน แล้วจากบ้านเปิ้ลไปบ้านกูก็ไม่ใกล้เลยนะ แม่ง มืดก็มืด ยิ่งมีอีสกรีนรถเมล์นี่โคดมืด มองไม่เห็นห่าอะไรเลย แต่กูก็ยังนั่งอ่านหนังสือได้อ่ะ คิดดูดิ ไม่กลัวเลยเลยนะนั่น แต่ว่าตอนกระเป๋ารถเมล์บอกว่า ........ นั่นแหละ กูตกใจ เฮ้ยป้ายหน้าบ้านกูแล้ว ถ้ากระเป๋าไม่พูด แม่งเลยแหงมๆ แม่งนังไปปวดหัวไป กลับมาบ้านอยากนอนชิบๆ แต่ไม่มีใครอยู่บ้านเลย กูต้องลงไปอยู่กับหมา อุตส่าห์เปิดแอร์อย่างดิบดี ต้องลงไปอยู่ร้อนๆข้างล่าง นั่งดูโชเนน หึหึ กว่าแม่กะพี่จะกลับ สี่ทุ่มกว่า กว่าจะได้นอนห้าทุ่มกว่า ปวดหัวจะตายห่า หลับเร็วมากๆ อ่ะ

หนังสือเรื่องแล้วนรกก็ส่งให้แกมาเจอกับชั้นสนุกมากๆ เลยอ่ะ อ่านแล้วฮาโคดๆ อ่านจบไปสองรอบแล้ว หนุกมากๆ เมื่อไหร่ไอ้ปาล์มจะส่งเว็บรูปมาให้กูวะ แม่ง กูรอนานแล้วนะ ไอ้เพื่อนบ้า.........

ไปอ่านฟิคแล้ว จบ..!!