เหนื่อยใจ..
วันนี้ไปโรงเรียนรับสมุดพก ขึ้น 157 ไป โทรไปหาไอ้เปิ้ล มันบอกว่า อมราบอกว่าใครไม่เข้าแถวไม่แจกสมุดพก กูเลยแบบว่าลงรถตรงเดอะมอลล์แล้วนั่งแท็กซี่ไปเลยอ่ะ ไปถึงยังไม่มีใครมา มีเปิ้ลกะต๋อม อยากจะบ้าตาย ค่ารถ 85 บาท แล้วกูก็บ่นๆ เรื่องนี้ให้เพื่อนฟัง เหอๆ หน้าโรงเรียนแจกหนังสือสตรีวัดระฆังสาร ไอ้อีฟลงปก พี่แกเด่นมาก คนเดียวเลย กูอึ้งกะปกมาก เพื่อนกูๆๆๆ 55+
รับเสร็จก็ไปกินข้าว แล้วพวกมันไปเซ็นทรัล กูเลยจะกลับบ้าน โทรหาแม่แม่บอกว่าเมย์ไปเซ็นทรัล กูเลยลงจากรถ ทีนี้เห็น 57 มา อ่า..ขึ้นเลย แม่งไปบางขุนนนท์ กระเป๋ารถเมล์บอกว่าให้ไปต่อรถที่อู่ กูนึกแล้วอู่อยู่ตรงไหน เลยลงแม่งเลย โทรไปถามศานต์ว่าสายอะไรไปเซ็นทรัลได้บ้าง มันบอกว่า 40 กูก็ข้ามถนนไปขึ้นอีกฝั่ง ที่จริงมันไม่ต้องข้ามนะ .. - -" มันเลยพากูกลับไปพรานนกอีก เลยลงแล้วรอ 146 ที่จริงถ้ากูขึ้น 146 ตั้งแต่แรกก็ถึงแล้ว นี่อะไรเนี่ย แบบว่ายืนรอนาน..นานแสนนาน..นานจนเกือบขึ้น 81 ไปลงศิริราชแล้วต่อ 57 ละ ดีนะ มันมาพอดี แบบว่าพอถึงเซ็นทรัลกูเหนื่อยมาก โคดอยากนอน
ไปไม่ได้ทำอะไรเลย กูเหนื่อยด้วยแหละ แม่ง..ต่อไปกูจะไม่พูดกะเพื่อนเมย์แล้ว ยกเว้นพี่ไผ่พี่หมิว กลับมาบ้านแม่งด่าๆๆๆ กูกันใหญ่ ตอนนี้กูเลยไม่พูดกะใคร กูเบื่อ เหนื่อยด้วย กูไม่เคยทำอะไรดีเลย ซื้อหนมมากิน มีเค้ก บราวน์นี่ ทาร์ต ท็อฟฟี่เค้ก กูต้องแบ่งบราวน์นี่กะท็อฟฟี่เค้กกะเมย์ แม่งอะไรวะ เบื่อ.. นี่กูพึ่งตื่นนะเนี่ย หลับไปชม.นึง
เปลี่ยนโหมดดีกว่า กลับมาเรื่องเพื่อน เราสนิทกัน..ใช่เหรอ..สนิทกันที่สุด จริงเหรอ ก็อย่างที่เคยบอก ถ้าเราไม่ไปหามันก็ไม่มาหาเรา ทุกวันนี้ที่ไปโรงเรียน มันคุยกะเราน้อยมากๆ คือว่าวันนี้เราไม่ได้คุยกะมันเลยนะ อะไรกัน นี่เหรอที่เรียกเพื่อนสนิท อยู่แต่กะอีฟ ไม่เคยสนใจเรา ไม่มองไม่ทัก เพื่อนภาษาอะไร? เราไม่เข้าใจมันในหลายเรื่อง เหมือนที่มันไม่เข้าใจเราบ้างเลย.. แล้วปีหน้าที่ไปเรียนด้วยกัน จะสนิทกันมั้ย หรือว่าจะมัวอยู่แต่กะอีฟเหมือนเดิม เหมือนทุกครั้ง ตั้งแต่เทอม 2 แล้ว ตอนนี้เฉยๆ กะมัน ไม่เข้าไปหาแล้ว ก็อยากจะรู้.."รัก" อย่างที่พูดจริงหรือเปล่า?
รับเสร็จก็ไปกินข้าว แล้วพวกมันไปเซ็นทรัล กูเลยจะกลับบ้าน โทรหาแม่แม่บอกว่าเมย์ไปเซ็นทรัล กูเลยลงจากรถ ทีนี้เห็น 57 มา อ่า..ขึ้นเลย แม่งไปบางขุนนนท์ กระเป๋ารถเมล์บอกว่าให้ไปต่อรถที่อู่ กูนึกแล้วอู่อยู่ตรงไหน เลยลงแม่งเลย โทรไปถามศานต์ว่าสายอะไรไปเซ็นทรัลได้บ้าง มันบอกว่า 40 กูก็ข้ามถนนไปขึ้นอีกฝั่ง ที่จริงมันไม่ต้องข้ามนะ .. - -" มันเลยพากูกลับไปพรานนกอีก เลยลงแล้วรอ 146 ที่จริงถ้ากูขึ้น 146 ตั้งแต่แรกก็ถึงแล้ว นี่อะไรเนี่ย แบบว่ายืนรอนาน..นานแสนนาน..นานจนเกือบขึ้น 81 ไปลงศิริราชแล้วต่อ 57 ละ ดีนะ มันมาพอดี แบบว่าพอถึงเซ็นทรัลกูเหนื่อยมาก โคดอยากนอน
ไปไม่ได้ทำอะไรเลย กูเหนื่อยด้วยแหละ แม่ง..ต่อไปกูจะไม่พูดกะเพื่อนเมย์แล้ว ยกเว้นพี่ไผ่พี่หมิว กลับมาบ้านแม่งด่าๆๆๆ กูกันใหญ่ ตอนนี้กูเลยไม่พูดกะใคร กูเบื่อ เหนื่อยด้วย กูไม่เคยทำอะไรดีเลย ซื้อหนมมากิน มีเค้ก บราวน์นี่ ทาร์ต ท็อฟฟี่เค้ก กูต้องแบ่งบราวน์นี่กะท็อฟฟี่เค้กกะเมย์ แม่งอะไรวะ เบื่อ.. นี่กูพึ่งตื่นนะเนี่ย หลับไปชม.นึง
เปลี่ยนโหมดดีกว่า กลับมาเรื่องเพื่อน เราสนิทกัน..ใช่เหรอ..สนิทกันที่สุด จริงเหรอ ก็อย่างที่เคยบอก ถ้าเราไม่ไปหามันก็ไม่มาหาเรา ทุกวันนี้ที่ไปโรงเรียน มันคุยกะเราน้อยมากๆ คือว่าวันนี้เราไม่ได้คุยกะมันเลยนะ อะไรกัน นี่เหรอที่เรียกเพื่อนสนิท อยู่แต่กะอีฟ ไม่เคยสนใจเรา ไม่มองไม่ทัก เพื่อนภาษาอะไร? เราไม่เข้าใจมันในหลายเรื่อง เหมือนที่มันไม่เข้าใจเราบ้างเลย.. แล้วปีหน้าที่ไปเรียนด้วยกัน จะสนิทกันมั้ย หรือว่าจะมัวอยู่แต่กะอีฟเหมือนเดิม เหมือนทุกครั้ง ตั้งแต่เทอม 2 แล้ว ตอนนี้เฉยๆ กะมัน ไม่เข้าไปหาแล้ว ก็อยากจะรู้.."รัก" อย่างที่พูดจริงหรือเปล่า?